Photocredits: archief La Ming Marketing
Het WK is ten einde en ik zou bijna zeggen, gelukkig maar. Want wat was het weer pure armoede op het gebied van merchandise en festiviteiten. AH en Jumbo kwamen beide wederom met dezelfde polyester armoede die met volle containers naar ons land zijn verscheept, werkelijk afschuwelijk. Ik krijg al allergische uitslag als ik er alleen al naar kijk. En maar roepen dat je duurzaamheid hoog in het vaandel hebt. Huhuh.
Om het oranje feest compleet te maken hebben beide supers er nog een passend lied bij ook in hun 13 in een dozijn commercial. Weliswaar van 2 sympathieke kerels, maar met een niet om aan te horen nummer. Hierop word je uiteraard tot vervelens toe gratis getrakteerd als je daar boodschappen deed. Ik heb nog nooit zo snel boodschappen gedaan als de afgelopen weken. En ja dan neem je vaak ook minder mee.
Het middel heeft hier het doel dus niet bepaald geholpen.Net als het resultaat van Oranje, maar dat staat er volledig los van. De enigen die wel hebben genoten van het Snolle Bollekes geweld zijn de Amerikanen in de Oranje stoet voorafgaand aan iedere wedstrijd. Het is en blijft een bijzonder volk, dat blijf ik zeggen.
Uiteraard zijn culturele verschillen mooi, maar er zijn wel grenzen. Het grootste verschil waar ik echt last van had, was toch wel het tijdsverschil. Samen kijken werd hierdoor een echte uitdaging en midden in de nacht moederziel alleen voor de tv, is toch een andere vibe. Ik had ook niet het idee dat ons land in de stemming kwam gezien de matige sfeer en beleving van de Nederlandse straten die zichtbaar een stuk minder Oranje waren dan voorheen.
Zou het kunnen dat dat de gemiddelde Nederlander minder chauvinistisch is dan voorheen en niet zo de behoefte heeft dit uit te dragen. Of zijn we inmiddels zo multicultureel geworden dat we eigenlijk niet meer weten waar we openlijk bij willen horen. Het lijkt me ook ingewikkeld als je hier geboren bent, maar ook een duidelijke andere culturele achtergrond hebt. Dat was ook het gesprek van de dag gisteren voorafgaand aan de wedstrijd waarin Marokko overduidelijk de meerdere van Oranje was.
Voor wie ben je nu als je hier geboren bent en dus Nederlander, maar je ouders komen uit een ander land en hebben een andere culturele achtergrond aan je mee gegeven. Het lijkt mij lastig. Maar het antwoord dat je in beide gevallen blij zou zijn met de winst geloof ik niet. Je bent voor het een of het ander in een wedstrijd, dus maak rustig een keuze en kom daar voor uit, maar laat je stad en straat heel, ongeacht de uitslag.
Ik houd van het multiculturele karakter van dit land, godzijdank hoef je hier nooit iedere dag een AVG’tje te eten, want dat vind ik echt vreselijk. Ik heb ook veel gereisd en eet dan graag lokaal. Je weet wel zo’n type die na 3 dagen al het liefst doet alsof .ze een local is, die vrouw ben ik. Voor mij geen korte broek met een hempie en slippers in een restaurant op zoek naar friet met schnitzel en een tube Gouda’s Glorie die uit de handtas te voorschijn komt. Niets van dat alles, het is simpelweg niet aan mij besteed.
Wat niet wil zeggen dat ik de culturele verschillen niet zie. Zelf maak ik er in mijn multiculti wijk graag een soort sport van iemands culturele achtergrond te herkennen en bij twijfel vraag ik het gewoon. Niet om dat ik er iets van vind, maar gewoon oprechte interesse. Want ik kan me voorstellen dat het altijd een onderdeel van je blijft, hoe goed geïntegreerd je ook bent.
Hier blijf je een “buitenlander” en in je moederland ben je waarschijnlijk een local met een ander “luchtje”, want ook je tijd in Nederland zal je beïnvloeden. Ook als je een bekende voetballer bent. Daarom ben ik erg gecharmeerd van de link die Nike legde in haar campagne naar de Surinaamse roots van Oranje door de samenwerking met Patta, hoe lelijk dat tenue ook is, ik heb er beeld bij hoe dit als streetwear kan werken. En vind het een mooi gebaar.
Niet dat ik daar verstand van heb, want ondanks dat mij regelmatig gevraagd wordt of ik Indische roots heb. Behalve in Indonesië overigens, daar vraagt niemand dat. Want ik ben toch echt 0% pinda en 100% kaas. Gewoon een witte Tatta dus die oprecht kan genieten van al het moois dat dit land met al die andere cultuurinvloeden hierin te bieden heeft.
En dat is helemaal prima, zolang iedereen gewoon de belasting aftikt die ze echt verschuldigd zijn , is hier ruimte en geld genoeg voor iedereen, zeker als je in je eigen land voor je leven moest vrezen. Wij waren na de tweede wereldoorlog ook blij met de hulp van de Amerikanen, al vinden ze daar tegenwoordig blijkbaar wat anders van als je not born in the USA bent. Dat we die discussie hier überhaupt nog steeds hebben, is echt compleet beschamend. Wees dus welkom: je mag hier altijd “mee-eten”, maar vraag je wel even af of je dat ook echt wil.
Ik ben Carola van Laerhoven, a.k.a. “The Marketing Magic Maker”, voor al jouw branding stories & feel good content. Ik maak het verhaal dat jouw doelgroep moet horen. Een verhaal dat jou echt laat zien en de rest van de wereld eigenlijk ook moet weten. Een verhaal dat jou per direct onderscheidt van de rest en daarom wordt doorverteld in jouw doelgroep, omdat het een verschil maakt voor de wereld en daarmee groter is dan jij zelf.